Levenswijsheid. Omgaan met 75% en ook 25%.

Moderators: Sanne, Team, Superuser, Angela

Anoniempje

Levenswijsheid. Omgaan met 75% en ook 25%.

Bericht door Anoniempje » wo 17 sep 2014, 02:56

Ik stelde eerder mijn vragen in http://www.borstkankervragen.nl/viewtop ... 121&t=1690.

Ik ben 40, moeder van drie jonge kinderen (6, 4, en 2), werkzaam in de gezondheidszorg en woon in het buitenland. Negen maanden geleden werd ik op 39-jarig gediagnostiseerd met borstkanker in rechter borst. Er volgde twee operaties, 16 chemo's, 25 bestralingen, en nu tamofixen. De laatste bestraling was vorige week. Kans dat ik over 10 jaar nog leef zonder kanker (NED) is 75% volgens dat Adjuvanct Online programma.

Ik ben aan het zoeken op een manier op met de onzekerheid van mogelijke uitzaaiingen om te gaan.

Ik praat erover met familie, vrienden en bekenden, over hoe waar zij steun aan hadden gedurende de moeilijke momenten in hun leven.

In de afgelopen periode heb ik me proberen voor te bereiden (voor zover zoiets mogelijk is) op wat als ik nu in de groep van 25% val met uitzaaiingen en dood. Ik lees erover, onder andere blogs van moeders met uitzaaiingen, oa op de amazones website. Ik heb het idee dat ik nu een redelijk idee heb op welke manieren uitzaaiingen zich kunnen openbaren. En ook hoe zo'n vervolg traject is als uitzaaiingen ontdekt worden, en hoe er dan verder behandeld word en hoe het dan gaat als je uitbehandeld bent. Ik probeer mijn angsten onder ogen te zien.

Ik vraag me af of ik een brief moet schrijven voor mijn kinderen. Want als uitzaaiingen ontdekt worden kan het ook allemaal snel gaan en wordt je weer geleeft door de medische malle moelen en is het misschien moeilijk tijd te vinden voor dat soort activiteiten.

Van al dat lezen over uitzaaiingen wordt ik wel niet vrolijker.

En nu moet ik misschien langzaam de switch gaan maken...wat als ik bij de 75% behoor.... en me daar op voor bereiden. Wat als ik over 10 jaar nog leeft...

Ik zie ook af en toe een psycholoog die werkt op de oncologie afdeling van mijn ziekenhuis.

Lotgenoten contact is aan de ene kant fijn maar aan de andere kant eng. Want lotgenoten kunnen uitzaaiingen krijgen.

Dees, ik heb een beetje over jou insteek en manier van omgaan met de onzekerheid op deze site gelezen (oa angsten onder ogen zien, terreur van het positief denken, etc) en dat spreekt me aan.

Heb jij nou, als iemand die 7 jaar geleden in mijn schuitje zat, tips voor hoe hiermee om te gaan?

Gebruikersavatar
Dees
Beheerder
Berichten: 4781
Lid geworden op: di 15 mei 2012, 08:27

Re: Levenswijsheid. Omgaan met 75% en ook 25%.

Bericht door Dees » wo 17 sep 2014, 08:36

Hoi anoniempje, een oncologieverpleegkundige die ik zeer waardeer, die zelf ook kanker had gehad, zei tegen mij: De behandelingen tegen kanker kun je managen als een project maar leven na de diagnose, dat is elke dag topsport.

Zo heb ik dat wel ervaren. De switch van angst voor uitzaaiingen naar de gedachte dat het haast een soort zekerheid was, dat ik in Tijdstip NUL vóór uitzaaiingen leefde, heeft erg geholpen..... Heb je hier nog wat aan?

Als ik terugkijk, zou ik willen dat ik eerder herkend had dat ik stijf van de adrenaline met de dood hijgend in mijn nek aan het rennen was geslagen. Ik was bezig met overleven en niet met leven. Ik weet, eerlijk gezegd, niet of iets me eerder had kunnen stoppen. Ik ben namelijk ook nog heel eigenwijs. Ik zou dat ik eerder gevoeld had dat ik eigenlijk best moe was en dat dat een teken is van rustig aan moeten doen en niet van in beweging blijven omdat je bang bent dat je omvalt als je gaat zitten. Ik wou dat ik mezelf serieuzer had genomen en dat ik liever voor mezelf maar zeker ook voor mijn man en kind was geweest. Ik wou dat ik me er eerder bij neer had gelegd dat restschade en bijwerkingen bestaan en dat zoeken naar oplossingen ook een manier van verzet en van niet-accepteren is. Acceptatie bleek het toverwoord, maar ook daarvoor geldt, misschien had ik die periode van verzet wel nodig om tot acceptatie te komen.

Ik heb sommige dingen wel bewuster gekozen. Op vakantie met mijn ouders en zus en haar gezin. Dat was goud. Ik heb ook bewust boekjes gekocht, maar...... ik heb me er nooit toe kunnen zetten om echt een (afscheids)brief te schrijven. Ik moet zeggen, in al die jaren dat ik vrouwen met uitgezaaide kanker heb gekend heb ik maar één keer meegemaakt dat het zo hard ging dat echt afscheid nemen nauwelijks mogelijk was, maar ik weet dat die vrouw één nacht heeft zitten schrijven en achter heeft gelaten wat ze wilde. Ik ken haar man en kinderen en het gaat goed met ze. Dat is fijn om te zien.

Je kunt geen voorschot nemen op toekomstig leed. Het enige wat je kunt doen is vandaag bewuste keuzes maken, vandaag leven. Neem je angst en je verdriet maar zoals het komt. Een vriendin zei ooit dat het werkt als met een ballon, als je erin prikt, verplaatst de lucht zich. Als je je emoties wegstopt, verplaatsen die zich en komen er op een bepaald moment toch uit.

Leuker dan een brief schrijven is het maken van fotoboeken en filmpjes. Leg het leven nu maar vast. Geniet er maar bewust van.
Groeten, Dees
Gezondheidswetenschapper (Gezondheidsvoorlichting en Geestelijke Gezondheidkunde) * Gewerkt in farmaceutische industrie oncologie o.a. op het gebied van borstkanker * Zelf diagnose borstkanker op 36-jarige leeftijd (2007) * www.caseofdees.wordpress.com

Elisa

Re: Levenswijsheid. Omgaan met 75% en ook 25%.

Bericht door Elisa » wo 17 sep 2014, 09:08

Hoi Anoniempje,
Hoewel je vraag aan Dees is gericht wil ik toch even reageren omdat jouw verhaal zoveel overeenkomsten heeft met dat van mij.(twee kinderen, diagnose ook 9 maanden geleden toen ik nog 39 was)
Op mijn veertigste verjaardag lag ik in het ziekenhuis en inmiddels net het traject achter de rug.
Onlangs brak bij mij het zweet uit toen ik me realiseerde dat klaar eigenlijk niet klaar is. Uitzaaiingen liggen inderdaad op de loer. Op zo'n moment probeer ik het van mij af te schrijven en met vragen kom ik express alleen op deze site.
Ik ga namelijk (vanaf het begin) bewust niet zoveel internet op, want geen verhaal is hetzelfde en alles kan maar hoeft niet. Ik raak anders veel te veel van slag en heb besloten dat, wanneer het realiteit is het vroeg genoeg is om mij er in te verdiepen. Voor alsnog hou ik het bij wat mijn arts zegt, omdat dit echt betrekking heeft op mijn situatie.
Bezig zijn met "wat als" neemt je plezier van nu weg en dat is zonde. Vertrouw er op dat je de best mogelijke behandelingen hebt gehad.
Luister goed naar je lichaam, neemt je moment van angst en verdriet en deel dat op papier of met iemand anders, zodat je daarna weer verder kan en het niet blijft hangen.
Voor de rest kan ik het niet beter zeggen dan Dees al heeft gedaan.
Ik wens jou heel veel kracht en energie!

Worrying doesn't take away tomorrow's trouble
It takes away today's peace

Groetjes,
Elisa

Anoniempje

Re: Levenswijsheid. Omgaan met 75% en ook 25%.

Bericht door Anoniempje » do 18 sep 2014, 02:56

Dankjewel Elisa en Dees.

Gesloten

Terug naar “September 2014”