stoppen of doorgaan met chemo?

Moderators: Team, Superuser, Angela, Sanne

Bliksem
Berichten: 42
Lid geworden op: wo 13 mar 2013, 11:47

Re: stoppen of doorgaan met chemo?

Bericht door Bliksem » wo 12 jun 2013, 19:19

@Louise inderdaad lijdt de rest van het gezin er ook zo onder, vooral onze oudste dochter van 13 heeft het er heel moeilijk mee. Haar resultaten op school zijn de laatste weken ook echt gezakt. Haar toetsweek begint op het moment dat ik met chemo 3 zal beginnen....
Mag ik vragen wat je bedoelt met "contra productief" ? En ook wat jou de kracht gaf om toch door te gaan? Was chemo bij jou heel erg nodig of net als bij mij een lichte verbetering van mijn prognose?
Ik neig nu echt heel erg naar stoppen. Heb het nu al zo gehad en wil er niet aan denken om op 27 juni weer zo ziek te worden bleh!
Heel knap dat jij het toch hebt vol gehouden!

Louise

Re: stoppen of doorgaan met chemo?

Bericht door Louise » wo 12 jun 2013, 23:01

Ik werd van Emend nog zieker. Had ernstige bijwerkingen, in de spieren maar ik raakte er totaal van in de war. Ik kon niet meer communiceren met mijn omgeving. Was ook heel angstig. Echt naar.
De chemo bracht mij ook slechts een minimale verbetering van mijn prognose. Ik denk dat ik voornamelijk door angst gedreven werd ermee door te gaan. Ik was na zes kuren totaal uitgeput en graatmager. Niet echt een stralende survivor zal ik maar zeggen. Maar toch ben ik wel weer snel hersteld.
Het blijft een lastige keuze. Ik zou het bespreken met de internist en de oncologisch verpleegkundige. Je bent echt niet de eerste die met dit dilemma zit! Misschien kan het ziekenhuis ook hulp bieden voor je dochter. Ik weet dat het HDI hier een rol in kan vervullen.

Bliksem
Berichten: 42
Lid geworden op: wo 13 mar 2013, 11:47

Re: stoppen of doorgaan met chemo?

Bericht door Bliksem » do 13 jun 2013, 08:08

Hoi Louise,

Dochter komt al bij de vruchtenburg in Rotterdam, ook speciale psychische begeleiding voor mensen met kanker en hun naasten. Zij gaven daar aan dat de manier hoe wij haar zelf begeleiden al heel goed is, maar dat ze wel een steuntje in de rug willen bieden. Ze heeft dus om de 3/4 weken een gesprek, waar ze haar hart kan luchten, maar verder niet echt tips krijgt. Ze vindt het wel prettig zegt ze zelf, maar heeft er ook net zoveel aan, geeft ze zelf aan.
Qua angsten valt het bij mij wel mee. Ik herken wel dat ik de eerste dagen van de wereld ben en je dan vooral niet tegen me moet praten. Manlief ziet meestal na een paar dagen weer wat veranderen in mijn gezicht/ ogen zo hij zelf zegt. Tot die tijd zorgt hij voor me "op afroep" maar laat me vooral met rust. Ik zit dan vnl in mijn "chemoholletje" zoals ik het noem. Voel me dan heel beroerd en naar en kan helemaal niks anders dan wachten tot het over is. Vervolgens duurt het weer een paar dagen voor ik me echt een beetje fit voel. Communiceren is dan wel mogelijk, maar vooral niet te druk en te veel en die dagen heb ik ook de diarree en de buikkrampen. Pas na een dag of 10 kan ik weer een beetje normaal functioneren, maar voor ik lichamelijk weer helemaal "normaal" ben, is 4 dagen voor de volgende chemo.... En dit zijn pas de eerste kuren! Dus hoe dat loopt bij kuur 5 en 6? Geen idee!
Ik ga zeker overleggen met het ziekenhuis. Eens kijken wat zij ervan zeggen.

Ik vind het trouwens heeeeeel knap dat jij het hebt volgehouden!!

Gesloten

Terug naar “Juni 2013”